Konektory

Konektor łączy twoje aplikacje z usługą, którą już masz: Stripe do płatności, OpenAI do AI, Resend do e-maili, Google Sheets do danych. Łączysz go raz, na swoim koncie, a każda wybrana przez ciebie aplikacja może z niego korzystać. Jest ich ponad sześćdziesiąt, od płatności i sklepów po CRM-y, kalendarze, AI i narzędzia do projektowania.

Każda aplikacja ma już własną bazę danych, logowanie i e-maile, bez niczego do podłączania: to Cloud, na górze listy, wbudowany i zawsze włączony. Konektory są do tego, co pochodzi z zewnątrz.

Gdzie je znaleźć

• W panelu lub w edytorze: +, potem Connectors, żeby wybrać, z których ta aplikacja może korzystać.
• Manage connectors na dole tego okna otwiera samą stronę Connectors, na której łączy się usługi. Otwiera się nad edytorem lub panelem, więc nie tracisz miejsca.
• Na stronie Connectors lista po lewej filtruje kafelki według All, Enabled, Custom connectors, MCP servers i rodzaju usługi, a pole wyszukiwania znajduje usługę po nazwie.
• + w prawym górnym rogu dodaje usługę, której nie ma na liście: opisz ją samodzielnie przez Custom connector albo poproś nas o nią przez Request a connector. Jest tam też MCP server, dla AI, które buduje twoje aplikacje, a nie dla samych aplikacji.
• W edytorze Manage, potem Integrations, pokazuje, z czego może korzystać ta aplikacja. Zobacz Integracje.

Połącz usługę

Otwórz usługę na stronie Connectors. Każda mówi, co twoja aplikacja może z nią robić, czego nie robi tam, gdzie to ważne, i jak intensywnie twoje aplikacje korzystały z niej w ostatnich 30 dniach. Są dwa sposoby wejścia: zalogowanie się w usłudze albo wklejenie kluczy, które ci daje. Strona Connectors pokazuje ten, który ma dana usługa. Niektóre mają oba i wtedy strona mówi Sign in with the service, or add your own keys instead.

Przyciskiem. Stripe, Notion, Google Sheets, Airtable, Slack, Discord, Calendly, Google Calendar, Microsoft 365, HubSpot, Pipedrive, Zoho CRM, Zoho Books, Salesforce, Linear, Asana, Atlassian (Jira i Confluence), Figma, Canva, GitHub i GitLab łączą się przez zalogowanie do usługi i powrót. Nigdy nie widzisz ani nie kopiujesz klucza. W przypadku Stripe przyciskiem jest Set up Stripe: zobacz Sklepy internetowe. Salesforce prosi twojego administratora o jednorazowe zainstalowanie pakietu Setherion przed pierwszym zalogowaniem.

Kluczami. W pozostałych wklej klucze, które daje ci usługa, w sekcji Credentials. Where do I find these? otwiera właściwą stronę usługi, a każde pole ma podpowiedź mówiącą dokładnie, jakiego klucza chce. Test connection sprawdza je, zanim na nich polegasz, a Connect je zapisuje. Po połączeniu Update je zmienia, a Remove je usuwa. Jeśli Connect jest szary, któreś pole jest puste albo wiersz mówiący, że rozumiesz warunki usługi, nie jest jeszcze zaznaczony: Take me there przeskakuje do niego.

Połączona usługa pokazuje zieloną kropkę na kafelku i Enabled obok nazwy. Przed pierwszym połączeniem każda usługa mówi prostymi słowami, co to dla ciebie oznacza, a ty zaznaczasz, że rozumiesz. Plakietka to podsumowuje: Billed by, gdy usługa rozlicza cię za użycie, na przykład Billed by Supabase, Handles real money dla płatności i sklepów oraz No usage charges dla reszty.

Następny krok po Connect

Zaraz po połączeniu usługi na jej stronie karta mówi Stripe is connected. Next: use it in this app, albo build an app with it, gdy wchodzisz z panelu. Jej przycisk, Use in this app albo Build an app with it, wpisuje za ciebie na czacie początkową prośbę, taką jak „Użyj Stripe w tej aplikacji: płatności online, subskrypcje i faktury”, i dodaje usługę do listy aplikacji. Prośba czeka w polu wiadomości. Nic nie jest budowane ani wydawane, dopóki nie naciśniesz Send. Możesz zamknąć kartę, a nie wraca ona przy późniejszych wizytach. Usługi projektowe i kodowe, takie jak Figma i GitHub, nie mają takiej karty, ponieważ są odczytywane podczas budowania aplikacji, a nie używane przez nią.

Czego usługa nie robi

Tam, gdzie usługa ma oczywiste ograniczenie, jej strona mówi o tym w szarej notatce, z przyciskiem do konektorów, które wykonują tę pracę zamiast niej. Przykładem jest PayPal: każdy przycisk kupuje jedną rzecz, nie ma koszyka, a twoja aplikacja nie dowiaduje się, kiedy ktoś zapłaci, więc notatka wskazuje Stripe i Paddle.

Wybierz, które aplikacje z niego korzystają

Połączenie usługi nie umieszcza jej w każdej aplikacji. W aplikacji otwórz +, potem Connectors, zaznacz te, z których ta aplikacja może korzystać, i naciśnij Done. Wszystko, co pominiesz, zostaje poza kodem aplikacji i jej kluczami. Usługa, która nie jest jeszcze połączona, ma obok Connect, co prowadzi do jej strony.

Potem poproś na czacie o to, co ma robić:

Nie musisz najpierw zaznaczać. Jeśli twoja wiadomość wymienia usługę, do której aplikacja jeszcze nie ma dostępu, pasek nad polem wiadomości mówi This needs Stripe i proponuje trzy odpowiedzi: Use it here, gdy jest już połączona, Connect z kluczem lub logowaniem samej usługi, od razu na miejscu, albo Build without it. Bez niej aplikacja mówi, że funkcja nie jest skonfigurowana, zamiast udawać, że działa.

Uprawnienia

Niektóre usługi wymieniają, co twoje aplikacje mogą z nimi robić, w sekcji Permissions na ich stronie po połączeniu. Każdy wiersz ma dwa przyciski: ptaszek na to zezwala, przekreślone kółko to wyłącza.

• Zmiana jest zapisywana w chwili naciśnięcia i działa od razu w każdej aplikacji, która używa połączenia, także w opublikowanych.
• Aplikacja, która próbuje zrobić coś wyłączonego, dostaje błąd, który to mówi, i wskazuje, gdzie to włączyć z powrotem. Nowe budowania są o tym informowane i pomijają to.
• Usługa nadal przyznaje twojemu kluczowi lub logowaniu wszystko, co zostało im nadane. Te limity należą do Setherion i obowiązują dodatkowo.
• Usunięcie połączenia włącza wszystko z powrotem.

Z Shopify jest inaczej. Twoje aplikacje wywołują go prosto ze strony za pomocą tokenu Storefront, który z założenia jest publiczny, więc jego limity ustawia się w Shopify: otwórz Sales channels, potem Headless, potem swoją witrynę sklepową, naciśnij Manage obok Storefront API i edytuj Permissions. Jego strona w Setherion pokazuje te same kroki.

Tak samo jest z Supabase, Firebase, Google Maps i Cloudinary: twoje aplikacje wywołują je prosto ze strony, więc ich limity ustawia się w każdej z tych usług, a ich strona w Setherion mówi gdzie.

Każda inna usługa mówi jednym zdaniem w Permissions wszystko, co twoje aplikacje mogą z nią zrobić, na przykład tylko wysyłać e-maile albo tylko czytać twoje produkty. Canva, Figma, GitHub i GitLab mówią, że twoje aplikacje nigdy ich nie używają: tylko ty, w edytorze.

HubSpot

HubSpot wprowadza twój CRM do twoich aplikacji: kontakty, firmy, transakcje i zgłoszenia. Są dwa sposoby, żeby go połączyć.

• Connect with HubSpot: zaloguj się w HubSpot, wybierz konto i zatwierdź. Dopóki HubSpot nie skończy przeglądu Setherion, jego ekran ostrzega, że aplikacja nie jest jeszcze zweryfikowana, i prosi o wpisanie „I accept the risk”, żeby przejść dalej.
• Klucz usługi: w HubSpot otwórz Development, potem Keys, potem Service keys i utwórz klucz z odczytem i zapisem dla kontaktów, firm, transakcji i zgłoszeń. Wklej go w sekcji Credentials. Klucze HubSpot zaczynają się od pat-.

Kto może z niego korzystać w opublikowanej aplikacji:

• Każdy: formularz na twojej stronie może dodać kontakt lub zgłoszenie.
• Tylko twój zespół: odczyt CRM i zmienianie w nim czegokolwiek. Oznacz konta, które są twoim zespołem, w Manage, potem Cloud, potem Users. Zobacz Praca w zespole.

Żeby aplikacje nie zmieniały twoich transakcji, a nadal je odczytywały, wyłącz Change dla transakcji w sekcji Uprawnienia.

Twój własny Supabase

Supabase jest opcjonalny: każda aplikacja ma już backend. Połącz go, gdy chcesz mieć dane aplikacji we własnym projekcie Supabase.

• Credentials: adres projektu i jego klucz anon, który z założenia jest publiczny. Klucz service role jest opcjonalny.
• Connect Supabase account w sekcji Creating the tables pozwala Setherion tworzyć w twoim projekcie tabele, których potrzebuje aplikacja, z poziomu Manage, potem Cloud, za każdym razem, gdy naciśniesz tam przycisk. Logujesz się w Supabase i zatwierdzasz. Uprawnienie zostaje na serwerach Setherion i nigdy nie jest przekazywane opublikowanym aplikacjom. Bez tego tabele nadal są dostępne, żeby można je było samodzielnie skopiować i wkleić do Supabase.

Żeby przenieść aplikację, która ma już dane, do własnego Supabase, zobacz Ustawienia zaawansowane.

Co jest dostępne

Każdy konektor, pogrupowany tak jak strony, które je opisują. Każda strona ma jedną rozwijaną sekcję na usługę: do czego służy, jakich kluczy wymaga i gdzie je znaleźć, o co prosić, jej przełączniki i jej limity.

W przypadku usługi, której nie ma na liście, opisz ją samodzielnie: zobacz Własne konektory. Jeśli aplikacja potrzebuje pojedynczego klucza, wystarczą Klucze i sekrety.

Kto może korzystać z połączenia

Twoje klucze nigdy nie docierają do odwiedzającego, więc opublikowana aplikacja wywołuje usługę przez Setherion, a Setherion decyduje, co jest dozwolone.

• Tylko ścieżki, których potrzebuje aplikacja. Aplikacja, która wysyła e-maile, może wysyłać i nie ma dostępu do twojego konta, twoich kluczy ani twoich domen. Witryna sklepowa odczytuje produkty i nie może czytać zamówień ani klientów.
• Nadawca i konto są ustalone. Aplikacja nie może wybrać innego adresu From, numeru telefonu, kalendarza ani listy niż te, które zapisano.
• Twój zespół i twoi odwiedzający to co innego. W przypadku CRM formularz odwiedzającego może zostawić leada, a tylko twój zespół może czytać lub zmieniać cokolwiek. Oznacz swój zespół w Manage, potem Cloud, potem Users. Strona każdego konektora mówi, które jej działania są publiczne.
• Wszystko, co dociera do człowieka lub kosztuje pieniądze, ma limit tempa. E-maile, SMS-y, wiadomości czatu, zapisy i płatności są ograniczone do około dziesięciu wywołań na godzinę dla każdego odwiedzającego. Odczyty twoich własnych danych dopuszczają znacznie więcej. Aplikacja, która przekroczy limit, dostaje informację, żeby spróbować później.
• Dzienny i miesięczny bezpiecznik. Jedna aplikacja może wykonać kilka tysięcy wywołań usług dziennie, a wywołania opublikowanej aplikacji zużywają kredyty integracji.

W przestrzeni roboczej zespołu

W planie Business Settings, potem Connector settings, daje przestrzeni roboczej zespołu dwa wybory. Pierwszy może zmieniać tylko właściciel lub administrator, a pożyczać może tylko właściciel.

• Z których konektorów mogą korzystać aplikacje przestrzeni roboczej. Niedozwolony konektor jest pomijany w każdym budowaniu, nie wkłada żadnego klucza do opublikowanej aplikacji, a każde wywołanie do niego jest odrzucane.
• Pożyczanie połączeń właściciela. Aplikacja członka zespołu może użyć połączenia właściciela z usługą, której członek sam nie połączył. Klucze zostają na naszych serwerach i nigdy nie docierają do członka. Dostawca rozlicza te wywołania z kontem właściciela, a liczą się one do kredytów integracji twórcy.

Płatności, sklepy i bazy danych nigdy nie są pożyczane: ich konta, wypłaty i dane należą do osoby, która je połączyła. Zobacz Przestrzenie robocze.

Własne konektory i serwery MCP

W przypadku usługi, której nie ma na liście, opisz ją samodzielnie: zobacz Własne konektory. Żeby dać AI, które buduje twoje aplikacje, jego własne narzędzia, dodaj je w sekcji Twoje serwery MCP.

Warto wiedzieć

• Wywołanie, które opublikowana aplikacja wykonuje do połączonej usługi, zużywa jeden kredyt integracji. Zobacz Plany i kredyty. To, ile wydała każda aplikacja, zobaczysz w Zużycie.
• Usługi, które rozliczają cię za użycie, takie jak Resend, Twilio czy OpenAI, obciążają twoje własne konto, według swoich cen. Ustaw tam limit wydatków: Setherion ogranicza, jak szybko aplikacja może wywoływać usługę, co powstrzymuje nadużycia, ale nie może ograniczyć twoich wydatków.
• Gdy aplikacja wywołuje usługę, która nie jest połączona, Manage, potem Integrations, mówi o tym, z przyciskiem Add the key.
• Odłączenie usługi od razu uniemożliwia wszystkim aplikacjom, które z niej korzystają, dostęp do niej.