Dane i treści

Do czego służy. Twój własny projekt Supabase: jego baza danych, logowanie i przechowywanie plików. Jest opcjonalny, bo każda aplikacja ma już backend. Wybierz go, gdy chcesz mieć dane aplikacji w projekcie, który należy do ciebie. Dopóki Supabase jest włączony dla aplikacji, aplikacja używa go do danych, logowania i plików zamiast wbudowanego backendu.

Połączenie. Wklej Project URL (na przykład https://abcdefgh.supabase.co) i Anon Key, oba z Supabase w sekcji Project Settings, potem API. Klucz anon zaczyna się od eyJ lub sb_publishable_; użyj przycisku kopiowania w Supabase, bo klucz ucięty w połowie zostanie odrzucony. Service Role Key jest opcjonalny i zaczyna się od eyJ lub sb_secret_.

Tworzenie tabel. Kliknij Connect Supabase account, zaloguj się w Supabase i zatwierdź. Potem w aplikacji, która potrzebuje tabel, w Manage, a następnie w Cloud, jest przycisk, który tworzy je w twoim projekcie przy każdym kliknięciu. Uprawnienie zostaje na naszych serwerach. Bez niego ten sam SQL jest do skopiowania, żebyś sam wkleił go do Supabase. Gdy twoje konto jest połączone, lista Your projects pozwala też kliknąć Use this project zamiast wklejać klucze.

Poproś. „Zapisuj rezerwacje w moim Supabase i pozwól klientom logować się e-mailem.” „Dodaj tabelę produktów z nazwą, ceną i zdjęciem.”

Warto wiedzieć. Aplikacje na twoim własnym Supabase nie mogą jeszcze korzystać z sekretów, opisanych na stronie Klucze i sekrety. Żeby przenieść aplikację, która ma już dane, zobacz Ustawienia zaawansowane.

Do czego służy. Twój własny Postgres w Neon jako baza danych aplikacji. Setherion łączy się z nim przez Data API Neon, a o tym, kto widzi który wiersz, decyduje sam Postgres, przez zabezpieczenia na poziomie wierszy. To pasuje do aplikacji, w której każdy widzi swoje wiersze, do katalogu, który może czytać każdy, albo do widoku zespołu.

Połączenie. Wklej Data API address z Neon: twój projekt, potem Data API, punkt końcowy REST kończący się na /rest/v1. Musi być na neon.tech. Potem kliknij Test connection. Dopóki Neon nie dowie się, że ma ufać Setherion, odmawia, a wynik podaje adres JWKS do wklejenia w Neon.

Krok JWKS. W Neon otwórz Data API, potem Authentication, wybierz niestandardowego dostawcę i wklej ten adres JWKS. Pole audience zostaw puste. W ten sposób Neon uczy się ufać zalogowanej osobie, którą Setherion wysyła z każdym wywołaniem. Jeśli Test po kilku minutach nadal mówi „nie”, usuń dostawcę w Neon i dodaj go ponownie.

Poproś. „Prowadź w mojej bazie Neon listę zadań dla każdej zalogowanej osoby.” „Pokaż tabelę produktów z Neon jako stronę sklepu, filtrowaną według kategorii.”

Uprawnienia. Trzy przełączniki w sekcji Permissions: odczyt wierszy, dodawanie, zmiana i usuwanie wierszy oraz uruchamianie funkcji bazy danych.

Warto wiedzieć. Tabele istnieją dopiero po jednorazowym uruchomieniu SQL, który AI dla nich pisze (plik o nazwie neon/setup.sql), w SQL Editor w Neon. Odwiedzający, który nie jest zalogowany, dociera tylko do tego, co przyznasz anonimowej roli Neon.

Do czego służy. Firestore do danych i Firebase Authentication do logowania, z twojego własnego projektu Firebase. Nic więcej z Firebase nie jest zbudowane.

Połączenie. Trzy wartości z ustawień aplikacji webowej twojego projektu w konsoli Firebase: API Key (zaczyna się od AIza), Project ID i App ID (na przykład 1:123:web:abc). Wszystkie trzy są z założenia publiczne i trafiają do opublikowanej aplikacji. Dla Firebase nie ma Test connection: Connect zachowuje wartości.

Poproś. „Pozwól ludziom zakładać konta i trzymaj prywatną listę notatek w Firestore.” „Pokaż na żywo listę wiadomości z mojego projektu Firebase.”

Warto wiedzieć. W Firebase twoich danych nie chroni klucz, tylko reguły bezpieczeństwa. Każdy może odczytać ustawienia z opublikowanej aplikacji, więc projekt pozostawiony w trybie testowym jest otwarty dla całego internetu. Ustaw reguły Firestore w konsoli Firebase, zanim aplikacja zacznie przechowywać cokolwiek osobistego. AI pisze każdy dokument tak, żeby należał do identyfikatora użytkownika z Firebase Authentication, i mówi o tym na ekranie, gdy aplikacja przechowuje dane osobowe.

Do czego służy. Tabela wierszy jako baza danych aplikacji: CRM, lista zapasów, treści, które trzymasz w Airtable.

Połączenie. Kliknij Connect with Airtable, zaloguj się i zaznacz bazy, z których aplikacja może korzystać, potem kliknij Choose base i wybierz jedną. Albo użyj kluczy: Personal Access Token (zaczyna się od pat) z twojego konta Airtable i Base ID (zaczyna się od app, widoczny w adresie twojej bazy).

Poproś. „Pokaż moje zapasy z tabeli Products w Airtable, ze zdjęciem i ceną.” „Dodawaj każde zapytanie z formularza kontaktowego jako nowy wiersz w mojej tabeli Enquiries.”

Ograniczenia. Aplikacje docierają do jednej wybranej bazy i do niczego innego na twoim koncie, nawet jeśli token mógłby więcej. Tabela ze spacjami w nazwie jest obsługiwana za ciebie. Airtable zwraca długie tabele po jednej stronie naraz, a aplikacja dostaje polecenie pobrania każdej strony albo poinformowania, że lista jest niepełna. Test connection odczytuje tabele bazy, więc kończy się błędem, jeśli ta baza nie została zaznaczona.

Do czego służy. Baza danych Notion jako lekki system treści albo lista zadań oraz strony Notion pokazywane lub wypełniane przez aplikację.

Połączenie. Kliknij Connect with Notion, zaloguj się i zaznacz strony, z których aplikacja może korzystać. Aplikacja może wtedy czytać i zapisywać te strony i nic więcej. Albo użyj tokenu: utwórz wewnętrzną integrację na notion.so/my-integrations i wklej jej Internal Integration Token (zaczyna się od ntn_ lub secret_), z opcjonalnym Default Database ID. Przy tokenie udostępnij każdą stronę lub bazę danych integracji w Notion, bo inaczej Notion odpowiada 404 na wszystko.

Poproś. „Pokaż stronę zespołu z mojej bazy Notion, ze zdjęciem i rolą każdej osoby.” „Dodawaj każdą wiadomość z formularza jako nowy wiersz w moich zadaniach w Notion.”

Ograniczenia. Jedno zapytanie zwraca najwyżej 100 wierszy, więc przy długiej bazie danych aplikacja dostaje polecenie, żeby pytać dalej, aż Notion powie, że nie ma więcej.

Warto wiedzieć. AI, które buduje twoje aplikacje, może też czytać twoje Notion przez serwer MCP, co jest czymś osobnym: zobacz Twoje serwery MCP.

Do czego służy. Arkusz kalkulacyjny, który edytujesz jako dane aplikacji: ceny, menu, ogłoszenia, członkowie zespołu i zapisy zebrane w wiersze.

Połączenie przyciskiem. Kliknij Connect with Google, zaloguj się, potem kliknij Choose spreadsheet i wybierz ten jeden plik. Arkusz pozostaje prywatny, aplikacja czyta go i zapisuje przez Setherion, a reszta twojego Dysku pozostaje poza zasięgiem.

Połączenie kluczem. Wklej klucz API Google z włączonym Google Sheets API w Google Cloud, ograniczony do tego API i do twojej strony, oraz identyfikator arkusza. Ten sposób działa tylko dla arkusza udostępnionego jako „anyone with the link can view” i tylko do odczytu.

Poproś. „Pokaż cennik z mojego arkusza i aktualizuj go, gdy edytuję arkusz.” „Dodawaj każde zapytanie o rezerwację jako nowy wiersz na dole mojego arkusza.”

Ograniczenia. Przy przycisku jest to jeden arkusz kalkulacyjny i karty w nim. Zakres wskazuje kartę po nazwie, więc jeśli zmienisz nazwę karty, napisz o tym w czacie.

Do czego służy. Opublikowane wpisy, strony i multimedia witryny WordPress, pokazywane w aplikacji: blog, strona z newsami, portfolio.

Połączenie. Site address (musi zaczynać się od https://), Username i Application password. Utworzysz je w WordPress w sekcji Users, potem Profile, potem Application Passwords, potem Add New. Darmowy plan WordPress.com ich nie oferuje. Test connection loguje się do witryny.

Poproś. „Dodaj stronę bloga z listą moich 10 najnowszych wpisów z WordPress razem z obrazami.” „Pokaż każdy wpis na osobnej stronie, według jego slug.”

Uprawnienia. Po jednym przełączniku Read dla wpisów, stron, obrazów i plików, kategorii, tagów i komentarzy.

Warto wiedzieć. Do witryny nigdy nic nie jest zapisywane. Wpisy i strony są pokazywane jako opublikowane, a komentarze jako zatwierdzone. Treść wpisu przychodzi jako HTML z twojej własnej witryny, więc aplikacja rysuje ją własną typografią.

Do czego służy. Wpisy napisane w Contentful: artykuły, produkty, strony, członkowie zespołu, czymkolwiek są twoje typy treści.

Połączenie. Space ID (Settings, potem General settings) i Content Delivery API token (Settings, potem API keys). Użyj tokenu dostarczania, nie zarządzania. Environment jest opcjonalne i gdy zostanie puste, wynosi master. Test connection odczytuje twoje typy treści.

Poproś. „Pokaż moje wpisy blogowe z Contentful, od najnowszych, z obrazem okładki.” „Zrób stronę dla każdego wpisu produktu, odnajdywaną po jego slug.”

Uprawnienia. Po jednym przełączniku Read dla wpisów, obrazów i plików oraz typów treści.

Warto wiedzieć. Nazwy pól pochodzą z twojego modelu treści, więc AI najpierw czyta typy treści, zamiast zgadywać. Pole z tekstem sformatowanym przychodzi jako drzewo dokumentu, które aplikacja rysuje sama.

Do czego służy. Stories, strony i bloki napisane w Storyblok: blog, strona docelowa, lista produktów lub członków zespołu.

Połączenie. Access token: w Storyblok Settings, potem Access tokens, token Public. Region jest opcjonalny: eu (domyślny) lub us, jak pokazano w ustawieniach twojej przestrzeni.

Poproś. „Wypisz najnowsze stories z folderu blog.” „Zbuduj stronę About ze story o slug about.”

Uprawnienia. Po jednym przełączniku Read dla stories, linków, wpisów źródeł danych i tagów.

Warto wiedzieć. Czytana jest wyłącznie opublikowana treść: Setherion to wymusza, więc token podglądu wklejony przez pomyłkę nie może umieścić szkiców na stronie publicznej. Story to drzewo bloków, a aplikacja rysuje te, których używa twoja przestrzeń.

Do czego służy. Kolekcje, które piszesz w CMS Webflow: blog, zespół, menu, projekty lub lokalizacje.

Połączenie. Site API token. W Webflow otwórz Site settings, potem Apps & integrations, potem API access i wygeneruj token, w którym CMS i Sites są ustawione na Read-only.

Poproś. „Pokaż najnowsze wpisy bloga z mojej kolekcji Webflow.” „Daj każdemu członkowi zespołu jego własną stronę, według slug elementu.”

Ograniczenia. Czytane są tylko opublikowane elementy. Pochodzą z pamięci podręcznej Webflow, więc zmiana może pojawić się po kilku minutach. Wywołania, które znajdują twoją witrynę i jej kolekcje, wliczają się w limit Webflow wynoszący 60 na minutę w mniejszych planach, więc aplikacja dostaje polecenie, żeby zachowywać ich odpowiedzi przez dobę zamiast pytać przy każdej wizycie. Ten konektor nie ma przełączników uprawnień.

Do czego służy. Pliki wgrywane przez ludzi w twoich aplikacjach (zdjęcia, dokumenty, załączniki), trzymane w twoim własnym buckecie S3. Wbudowany backend przechowuje rekordy, a nie pliki, więc właśnie tu trafiają wgrane pliki.

Połączenie. Cztery wartości: Bucket region (na przykład eu-west-2, czyli Londyn), Bucket name (małe litery, cyfry i myślniki, bez kropek) oraz Access key ID i Secret access key z AWS w sekcji IAM, potem Users, użytkownik stworzony tylko dla Setherion, potem Security credentials, potem Create access key. Sekret jest pokazywany raz. Test connection odczytuje bucket, potem wgrywa mały plik testowy przez podpisany link, odczytuje go z powrotem, usuwa go i sprawdza, czy twój bucket pozwala przeglądarkom wgrywać pliki. Jeśli ta ostatnia kontrola się nie powiedzie, spójrz najpierw na ustawienia CORS bucketa.

Poproś. „Pozwól klientom dołączać zdjęcie do zgłoszenia naprawy.” „Pokaż wgrane dokumenty każdego zamówienia na stronie zamówienia.”

Ograniczenia.

• Pliki mogą mieć do 25 MB każdy.
• Każda aplikacja dostaje własny folder w buckecie, apps/ i identyfikator aplikacji, a Setherion odrzuca każdy klucz spoza niego. Jeden bucket może obsługiwać wszystkie twoje aplikacje, bez czytania przez jedną plików drugiej.
• Odwiedzający nie mogą wypisywać plików. Do pliku dociera się po jego kluczu, który aplikacja trzyma przy rekordzie, a linki pokazujące plik działają godzinę.
• Wypisywanie i usuwanie plików aplikacji jest tylko dla zespołu aplikacji. Wgrywanie i pokazywanie są otwarte dla każdego, kto korzysta z aplikacji.

Uprawnienia. Trzy przełączniki: wgrywanie plików, pokazywanie plików oraz wypisywanie i usuwanie plików.

Warto wiedzieć. Wybór pliku w podglądzie edytora wgrywa do twojego prawdziwego bucketa, tak samo jak opublikowana aplikacja.

Do czego służy. Wgrywanie obrazów i plików z aplikacji oraz dostarczanie ich w pokazywanym rozmiarze przez CDN Cloudinary.

Połączenie. Cztery wartości: Cloud Name, Unsigned Upload Preset, API Key i API Secret. Preset utwórz w Cloudinary w sekcji Settings, potem Upload, jako niepodpisany. Klucze są w Settings, potem API keys. Bez presetu wgrywanie nie może działać, a aplikacja mówi o tym zamiast udawać.

Poproś. „Pozwól sprzedawcom wgrywać zdjęcia produktów i pokazuj je we właściwym rozmiarze.” „Dodaj stronę galerii, na którą odwiedzający mogą wysyłać zdjęcia.”

Ograniczenia. Przeglądarka wgrywa prosto do twojego Cloudinary z użyciem presetu. Cloud name i preset trafiają do opublikowanej aplikacji, tak jak przewiduje Cloudinary. API secret nie: Setherion używa klucza i sekretu tylko do Test connection, więc żaden sekret nigdy nie znajduje się w aplikacji. Każde wgranie i każde wyświetlenie obciąża twoje konto Cloudinary.

Warto wiedzieć. Skill File upload jest zbudowany na tym konektorze: zobacz Skills.

Do czego służy. Natychmiastowe wyszukiwanie w trakcie pisania wśród produktów, artykułów lub dowolnych elementów, które zindeksujesz.

Połączenie. Trzy wartości z panelu Algolia w sekcji Account, potem API keys: Application ID, Admin API Key i Search-Only API Key.

Dwa klucze. Odwiedzający szukają w swojej przeglądarce kluczem tylko do wyszukiwania, który można bezpiecznie publikować i który trafia do aplikacji. Klucz administratora może usunąć indeks, więc nigdy nie opuszcza naszych serwerów: aplikacja używa go przez Setherion wyłącznie do indeksowania rekordów. Bez zapisanego klucza tylko do wyszukiwania wyszukiwanie nie może działać, a aplikacja mówi o tym zamiast cofać się do klucza administratora. Usuwanie rekordów lub indeksu, opróżnianie go albo przenoszenie jednego na miejsce drugiego jest tylko dla twojego zespołu; dodawanie i aktualizowanie rekordów działa dla każdego, kto używa aplikacji.

Poproś. „Dodaj do sklepu pole wyszukiwania, które znajduje produkty w trakcie pisania.” „Indeksuj moje produkty w Algolia, gdy dodam nowy.”

Warto wiedzieć. Skill Search jest zbudowany na tym konektorze: zobacz Skills.